Wizje monarchii

„Publiczna transkrypcja" monarchii nakreślała budowę wizerunku i samoświadomości cesarza jako monarchii-sieroty narodu, majestatycznego króla, tropikalnego cesarza, mecenasa ruchu romantycznego, króla-obywatela, a później wygnanego męczennika i mitu narodowego. Na tym poziomie monarchia była przedstawiana jako instytucja ciesząca się sympatią ludu i niosąca poczucie ochrony i dobroci wobec zwykłych ludzi, w której Pedro II pełnił rolę dobrotliwego króla, swego rodzaju „ojca ubogich". Istniał jednak również „ukryty" projekt monarchii, który przenikał ekonomiczną, polityczną i ideologiczną praktykę dominacji elity imperialnej, opowiadając się za utrzymaniem struktur społecznych ustanowionych jeszcze w okresie kolonialnym. W związku z tym wśród większości mieszkańców imperium postrzeganie wizerunku i samooceny króla oraz reżimu monarchicznego ulegało ciągłym zmianom. Zarówno w indywidualnych inicjatywach, jak i zbiorowych próbach uzyskania współpracy i ochrony ze strony Dom Pedro II, rodziny królewskiej i korony, współistniała apatia, pragmatyzm i sprzeciw wobec reżimu i cesarza.